Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος, αιώνες παλεύει για την ισότητα όλων – πόσο μάλλον όσων μόλις γεννήθηκαν και καμια σωστή για λανθασμένη επιλογή επρόλαβαν να κάμουν..
Μα ποιον πάμε να γελάσουμε? Ισότητα χωρίς εξίσωση, χωρίς στυγνή ομοιομορφία στη σκέψη, την έκφραση και τη ζωή, ποιος τη φαντάστηκε, και πώς? Αυτόματη η γέννηση της αντίφασης σε έναν κόσμο ισότητας, όπου η διαφορετικότητα αντιμετωπίζεται άνισα..
Ένας κόσμος ισότητας είναι ένας κόσμος παντού ίδιος, που για ανόμοιους με το λοιπό σύνολο ανθρώπους μόνο ίσος δεν μπορεί να σταθεί. Ένας κόσμος που δε έχει νόημα καν να τον ταξιδέψεις, γιατί τον έχεις ήδη δει. Ένας κόσμος από τον οποίο να φύγεις, δεν μπορείς – ένας παράδεισος, ίσως, μα δίχως έξοδο κινδύνου.
Κάθε άλλο παρά κόσμος ισότητας αυτός που ζούμε, βέβαια, και να η τρανταχτή απόδειξη μιας μοίρας διπρόσωπης, που αν είχε γεννήσει τη Λάλι (διαβάστε) στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο ή την Αθήνα, θα της είχε προσφέρει τη ζωή (και αν) του φρικιού και του λάθους τη φύσης. Να όμως που στον άνισο κόσμο μας, ένα τέτοιο παιδί ίσως και να βρήκε τον τόπο του. Ίσως και να ζήσει ευτυχισμένο – τουλάχιστον δεν του στερήθηκε η πιθανότητα πριν ακόμα ανοίξει τα μάτια του.
Ιδεαλιστής, ανισόρροπος, καλά-τι-κάθεται-και-μας-λέει. Λέξεις και φράσεις που εύκολα ποντάρω πως διέσχισαν το νου σας, τώρα δα. Μα διαβάστε λίγο πίσω από αυτά που σας γράφω και σκεφτείτε – πώς τον θέλετε τον κόσμο σας, ίσο και δίκαιο και ίδιο ή ποικιλόμορφο και πολύπλοκο και τρελιάρη και ..έτοιμο να στεγάσει κάθε ψυχή, κάπου στον κόρφο του, αρκεί κι αυτή να τον ψάξει λίγο. Να μην εγκλωβιστεί σε έναν τόπο, να γυρίσει, να μυρίσει, να μάθει, να διαλέξει.
..ή και να είναι λίγο τυχερή, σαν τη μικρούλα Ινδή θεά.
