Χρόνια και χρόνια τώρα τριγυρνώ… Τι νομίζετε; Μπρίκια κολλάμε σε αυτό το blog? Ενίοτε δηλαδή κολλάμε αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν ταξιδεύουμε εντωμεταξύ. Είναι πολλά πράγματα που θέλω να γράψω εδώ και καταλήγω να γράφω ελάχιστα. Σήμερα που δεν πήγα στη δουλειά επειδή είμαι άρρωστος θα μιλήσω για τα ταξίδια του 2010. Λίγες κουβέντες για διάφορα μέρη που επισκέφθηκα πέρυσι μαζί με συνοδευτικές φωτογραφίες μου. Μπορείτε να διαβάσετε την αντίστοιχη περυσινή ανασκόπηση εδώ.
Τρένα, λεωφορεία, αεροπλάνα, αυτοκίνητα και πλοία χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά του γράφοντος στα εκάστοτε μέρη. Πιστεύω δε πως η διαδρομή είναι κομμάτι του ταξιδιού και μπορεί να είναι από κουραστική μέχρι απολαυστική. Οι πτήσεις είναι συνήθως οι πιο κουραστικές και το 2010 βρέθηκα σε 19 από αυτές. Πώς γίνεται να είναι μονός αυτός ο αριθμός; Όλες οι εξηγήσεις μετά το άλμα:
9-13 Γενάρη | Αεροπλάνο – Τρένο | Trento
Η χρονιά δεν έχει μπει καλά καλά και βρισκόμαστε στο αεροπλάνο για Μόναχο με αφορμή τη συνάντηση των συντελεστών του Papyrus στα πλαίσια του οποίου απασχολούμουν τότε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η συνάντηση είναι στην κωμόπολη της Βόρειας Ιταλίας ονόματι Trento. Παίρνουμε το τρένο και κατεβαίνουμε στη γειτονική Ιταλία.
Μεταξύ άλλων δοκιμάζω για πρώτη φορά (downhill) σκι. Και όχι πουθενά τυχαία μα στις Άλπεις κατόπιν παρότρυνσης αλλά μηδενικής καθοδήγησης Λευκορώσου συναδέλφου. Η προσπάθεια στρέφεται με οικτρή αποτυχία (κουτρουβαλήματα που θα ζήλευαν τα καρτούν, βρεγμένα τζιν, σπασμένα μπαστούνια, μπλοκαρισμένα τελεφερίκ(!), πιασμένα κορμιά, καταρριχήσεις λόφων με τα σκι στον ώμο κλπ) αλλά η προσπάθεια μετρά, σωστά;
14-16 Φλεβάρη | Αεροπλάνο | Oslo
Αργά το βράδυ της Κυριακής του Αγίου Βαλεντίνου γεμάτος άγχος και με εξωφρενικό αριθμό ωρών αναμονής στη Φρανκφούρτη προσγειώνομαι για πρώτη φορά στην πρωτεύουσα της Νορβηγίας. Την (Καθαρά για τους Έλληνες) Δευτέρα λαμβάνει χώρα συνέντευξή μου στη Microsoft. Δε διανοούμαι το μέγεθος της αλλαγής που θα φέρει στη ζωή μου αυτό το ταξίδι.
11 – 15 Απρίλη | Αεροπλάνο – Τρένο | Desenzano Del Garda, Sirmione, Venezia, Milano
Για την παρουσίαση μιας επιστημονικής δημοσίευσης στο συνέδριο WIAMIS 2010 ο δρόμος με βγάζει και πάλι στη Βόρεια Ιταλία αλλά αυτή τη φορά στο μαγευτικό Desenzano Del Garda την ύπαρξη του οποίου αγνοούσα. Πτήση για Μιλάνο και από εκεί τρένο για Garda. Βαρκάδα για το Sirmione και επίσκεψη στη βίλλα της Μαρίας Κάλλας. Οινοποσία σε αμπελώνα της Garda. Εκδρομή στη Βενετία με το τρένο και ταξί από τη Βερόνα για την επιστροφή λόγω μπερδέματος των ωραρίων. Όλες οι πινακίδες στα Ιταλικά και οι υπάλληλοι ξέρουν ελάχιστα αγγλικά στο σταθμό της Santa Lucia. Κάπως έτσι χάνεται το τελευταίο τρένο από Βενετία για Garda. Πρωινός cappuccino στο Μιλάνο και βόλτα στη μέκκα της μόδας λίγο πριν το Ισλανδικό ηφαίστειο Eyjafjallajökull καλύψει με τη στάχτη του τη Βόρεια Ιταλία. Καταφέρνω και το σκάω για Αθήνα. Όλες οι πτήσεις από και προς το Μιλάνο ακυρώνονται την επόμενη μέρα. Η ανάρτησή μου “Welcome to Greece” γράφτηκε με αφορμή αυτό το ταξίδι.
28 Απρίλη – 6 Μάη | Αεροπλάνο | Madrid
Αυτή τη φορά επισκέφτομαι το φίλο Δημήτρη που εργάζεται εκεί. Είναι η τρίτη μου φορά στην Ισπανία και η δεύτερη στη Μαδρίτη. Την πόλη αυτή τη λάτρεψα. Στα άρθρα του Δημήτρη μπορείτε να διαβάσετε πολλά για τη μεγαλοπρεπή αυτή πρωτεύουσα. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Την επίσκεψη στο γήπεδο Santiago Bernabéu, τους (πολύ φτηνότερους από την Ελλάδα) καφέδες στα πιο αριστοκρατικά καφέ, τις μεγάλες λεωφόρους βλ. Gran Via, τα απανταχού (black) mojitos, τα tintos de verano, τη βαρκάδα (Δημήτρη μάθε να κάνεις κουπί με το αριστερό χέρι!) στο πάρκο Retiro, τις νυχτερινές φωτογραφίες στην Plaza de Cibeles, την επίσκεψη στο σπίτι του El Greco στο Τολέδο, το πάρκο Ρετίρο, τις καθημερινές βόλτες, την αλυσίδα γρήγορου φαγητού “100 σαντουϊτσάκια“, το Hard Rock Cafe της Μαδρίτης, το δείπνο στο αρχαιότερο εστιατόριο του κόσμου, το ρόφημα σοκολάτας στο πιο παραδοσιακό ζαχαροπλαστείο… Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας στην Ελλάδα μου χάρισαν μια μέρα bonus στη Μαδρίτη όπου με το ζόρι χώρεσε ό,τι είχαμε σχεδιάσει να κάνουμε με το Δημήτρη.





Κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο.. :-p
Κάνε λοιπόν, τους κύκλους σου Μανόλη,
κι όσο λείπεις, θα λείπω κι εγώ, τον κόσμο ετούτο θα γυρνώ -
Και μη φοβάσαι, πού και πού, σε κάποια πρωτεύουσα, χωριό, ή στις όχθες κάποιου ποταμού, θα συναντιόμαστε,
να βλέπουμε τον ήλιο
Stay leaving.
Ευχαριστώ αδερφέ. Το δεύτερο μέρος έρχεται σύντομα.
Στην τελευταία φωτογραφία όμως είσαι σαν κρυμμένο μυστικό, τύπου “Βρείτε το Μανόλη”
Ήταν καλός ο φωτογράφος, γι’ αυτό!
Πολύ χιόνι ρε αδερφέ!
Εξαιρετικό post, ευχαριστούμε!
[...] Comments « Τα ταξίδια του 2010 (μέρος 1ο) [...]
[...] post by spacedyevest Category: Uncategorized You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. [...]