Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘γέννηση’

Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος, αιώνες παλεύει για την ισότητα όλων – πόσο μάλλον όσων μόλις γεννήθηκαν και καμια σωστή για λανθασμένη επιλογή επρόλαβαν να κάμουν..

Μα ποιον πάμε να γελάσουμε? Ισότητα χωρίς εξίσωση, χωρίς στυγνή ομοιομορφία στη σκέψη, την έκφραση και τη ζωή, ποιος τη φαντάστηκε, και πώς? Αυτόματη η γέννηση της αντίφασης σε έναν κόσμο ισότητας, όπου η διαφορετικότητα αντιμετωπίζεται άνισα..

Ένας κόσμος ισότητας είναι ένας κόσμος παντού ίδιος, που για ανόμοιους με το λοιπό σύνολο ανθρώπους μόνο ίσος δεν μπορεί να σταθεί. Ένας κόσμος που δε έχει νόημα καν να τον ταξιδέψεις, γιατί τον έχεις ήδη δει. Ένας κόσμος από τον οποίο να φύγεις, δεν μπορείς – ένας παράδεισος, ίσως, μα δίχως έξοδο κινδύνου.

Κάθε άλλο παρά κόσμος ισότητας αυτός που ζούμε, βέβαια, και να η τρανταχτή απόδειξη μιας μοίρας διπρόσωπης, που αν είχε γεννήσει τη Λάλι (διαβάστε) στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο ή την Αθήνα, θα της είχε προσφέρει τη ζωή (και αν) του φρικιού και του λάθους τη φύσης. Να όμως που στον άνισο κόσμο μας, ένα τέτοιο παιδί ίσως και να βρήκε τον τόπο του. Ίσως και να ζήσει ευτυχισμένο – τουλάχιστον δεν του στερήθηκε η πιθανότητα πριν ακόμα ανοίξει τα μάτια του.

Ιδεαλιστής, ανισόρροπος, καλά-τι-κάθεται-και-μας-λέει. Λέξεις και φράσεις που εύκολα ποντάρω πως διέσχισαν το νου σας, τώρα δα. Μα διαβάστε λίγο πίσω από αυτά που σας γράφω και σκεφτείτε – πώς τον θέλετε τον κόσμο σας, ίσο και δίκαιο και ίδιο ή ποικιλόμορφο και πολύπλοκο και τρελιάρη και ..έτοιμο να στεγάσει κάθε ψυχή, κάπου στον κόρφο του, αρκεί κι αυτή να τον ψάξει λίγο. Να μην εγκλωβιστεί σε έναν τόπο, να γυρίσει, να μυρίσει, να μάθει, να διαλέξει.

..ή και να είναι λίγο τυχερή, σαν τη μικρούλα Ινδή θεά.

Advertisements

Read Full Post »

Το παρόν άρθρο, μπορεί οφείλει τον εύγλωττο τίτλο του στην ιστορική ταινία του Andrei Konchalovsky, μα χρωστά την ύπαρξή του ξερά και αδιαμφισβήτητα στην παρακάτω απίστευτη (με την πιο literal χρήση της λέξης) είδηση.

Τη διαβάσατε? Ωραία. Την πιστέψατε? Αν όχι, σας την επιβεβαιώνω – τη διπλοτσέκαρα.

Ιδού λοιπόν τα απίστευτα.. Η τύπισσα γέννησε και χαμπάρι δεν πήρε. Να τ’ ακούνε αυτά οι άλλες που σκούζουν σα να τις σφάζουνε, και μας ζουπάνε και το χέρι! – j/k, φυσικά. Όμως το θέμα μου δεν είναι η μητέρα – όπως ποτέ άλλωστε δεν είναι η μητέρα το θέμα μιας γέννησης. Είναι το μωρό, το οποίο αν δεν ήταν κοριτσάκι, θα μπορούσα γλαφυρά να πω πως “έγραψε τον κόσμο που το γέννησε στα @@ του και κατέβηκε απ’ το τρένο!”

Ιδού λοιπόν ο ορισμός της μεγάλης φυγής. Η τύχη και η μοίρα συνεργάστηκαν για μια φορά, όχι για να βγάλουν είδηση οι Ινδοί Τσιαμτσίκες, διερωτώμενοι και αυτοί “σε τι ράγες(sic) θα φέρουμε τα παιδιά μας”, μα για να δείξουν σε όλους εμάς που φοβόμαστε ακόμα και το μικρότερο βήμα έξω από τη σπηλιά μας, ότι ακόμα και το να πηδήξεις από το τρένο της ζωής σου πριν καλά-καλά γεννηθείς, έχει κι αυτό τις πιθανότητές του 😉

Τη μαζέψανε, θα μου πείτε.. Τη βρήκανε εκεί όπου κατέληξε μετά την απονενοημένη της απόδραση, και τη βάλανε πάλι back on track. Μα κουβέντα δε λέει το άρθρο για την έκφρασή της όταν την ανακαλύψανε.. Γιατί, για μένα, χαιρότανε και χαζογέλαγε! Κι αν σας φαίνεται αυτό κουφό ή απίθανο, ξαναδιαβάστε μία το άρθρο. Α, και κλείνοντας, θα ήθελα να παρατηρήσω αυτό: Μπορεί το απολωλός ερίφιο να επανενετάχθει εις τας κόλπους της κοινωνικής μητρός του, μα η νίκη δεν ήτο άνευ απωλειών. Το τρένο, μια φορά, σταμάτησε..

043-overcrowded-train-india.jpg

Το τρένο της ζωής?

Read Full Post »

%d bloggers like this: