Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘italy’

Χρόνια και χρόνια τώρα τριγυρνώ… Τι νομίζετε; Μπρίκια κολλάμε σε αυτό το blog? Ενίοτε δηλαδή κολλάμε αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν ταξιδεύουμε εντωμεταξύ. Είναι πολλά πράγματα που θέλω να γράψω εδώ και καταλήγω να γράφω ελάχιστα. Σήμερα που δεν πήγα στη δουλειά επειδή είμαι άρρωστος θα μιλήσω για τα ταξίδια του 2010. Λίγες κουβέντες για διάφορα μέρη που επισκέφθηκα πέρυσι μαζί με συνοδευτικές φωτογραφίες μου. Μπορείτε να διαβάσετε την αντίστοιχη περυσινή ανασκόπηση εδώ.

Τρένα, λεωφορεία, αεροπλάνα, αυτοκίνητα και πλοία χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά του γράφοντος στα εκάστοτε μέρη. Πιστεύω δε πως η διαδρομή είναι κομμάτι του ταξιδιού και μπορεί να είναι από κουραστική μέχρι απολαυστική. Οι πτήσεις είναι συνήθως οι πιο κουραστικές και το 2010 βρέθηκα σε 19 από αυτές. Πώς γίνεται να είναι μονός αυτός ο αριθμός; Όλες οι εξηγήσεις μετά το άλμα:

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

Από το 2008 ταξιδεύω πολύ για τη δουλειά μου. Συγκεκριμένα έχω βρεθεί σε 22 πτήσεις προς 6 διαφορετικές χώρες (τις περισσότερες φορές προς την Ιταλία) για επαγγελματικούς λόγους. Οι εμπειρίες που αποκομίζω από αυτά τα ταξίδια είναι σημαντικές, αλλά -πιστέψτε με-  τα επαγγελματικά ταξίδια δε συγκρίνονται με τα ταξίδια αναψυχής. Στο προσωπικό μου ιστολόγιο έγραψα πρόσφατα ένα post για τα ταξίδια που έκανα το 2009. Όμως παρόλο που στήσαμε αυτό το blog για να υμνήσουμε τη φυγή και τα ταξίδια εγώ θα σας μιλήσω για την Ελλάδα και την Αθήνα.

Κάθε φορά που προσγειώνομαι στο Ελευθέριος Βενιζέλος (συνήθως βράδυ μετά από περίπου 5 μέρες απουσίας) νιώθω μια γαλήνη και πλημμυρίζομαι από θετικά συναισθήματα. Ακόμα και οι διαφημιστικές αφίσες της μπύρας “Μύθος” που μας πληροφορούν για τις ομορφιές της Ελλάδας, τα (πάνω από 6000) νησιά της και τις δεκάδες χιλιάδες ελληνικών λέξεων που υπάρχουν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, μου προκαλούν ένα αυθόρμητο χαμόγελο καθώς περιμένω τη βαλίτσα μου να φανεί στον κυλιόμενο διάδρομο. Κι όταν έρχεται την τσουλάω μηχανικά μέχρι τη στάση του Χ95. Μιλώντας ξανά ελληνικά, ζητάω ένα εισιτήριο.

Ξέρω πως οι άνθρωποι που αγαπώ και με αγαπούν βρίσκονται εδώ και θα κανονίσουμε να βρεθούμε σύντομα, να τους πω τα του ταξιδίου, να τους δείξω φωτογραφίες και να τους δώσω μαγνητάκια, κάρτ-ποστάλ και λοιπά αναμνηστικά δώρα. Αντικρίζω τα μέρη που γνωρίζω, τα μέρη που μεγάλωσα, τα μέρη που θα βγούμε για να φάμε και να πιούμε (καφέ το μεσημέρι και μπύρα/ρακή/vodka/κρασί/ούζο το βράδυ), για να διασκεδάσουμε, να ερωτευτούμε, να πονέσουμε, να συζητήσουμε, να περπατήσουμε, να δούμε ένα έργο στο θέατρο ή το σινεμά, να ακούσουμε μουσική, να αγναντέψουμε τη θάλασσα ή την Αθήνα από ψηλά, από το βράχο της Ακρόπολης, το λόφο του Λυκαβηττού ή της Πετρούπολης…

Athens by night

Athens by night

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: